غریبه آشنا

 

 

یکی از تو قصه می گفت که می آی وقت سحر

من نشستم دم در

                              که بشه وقت سحر

هر چه از شب می گذشت

                                      باز نشد از تو خبر

سحر ها گذشت و رفت

                                ولی باز نشد خبر

به سرم زد که بگم

                           یا تو نیستی یا سحر

وقت روییدن گل

                      تو میگی وقت سحر           

                                                         ...

حالا من نشسته ام دم باغچه حضور

آب می دم به این زمین

                                به امید گل نور

از دل خاک وجود

                          دل من گرم تو شد

به امید نگهت دل من مست تو شد 

                                                                       م .ن.ع                                                     

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٥/۱٢/٢۳ - محمد نصیر عرب