غریبه آشنا

 

 

دل به دریا بندید           قطره ها ناچیزند                    رودها می گذرند

               آنچه در خاطر ما می آید                      پر از خار گل است

           گل فرو می ماند                               در ته جاده به جا

روزی اخر آید                     که گل هستی من                     به برم می آید

چه شعف دارم من                       که امید دل من                    به چراغی باز است

      من ندیدم خورشید                      لیک می دانم                           که نهایت ؛ هر نور

                                                  از دل خورشید است

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٥/۱۱/۱ - محمد نصیر عرب