غریبه آشنا

 

 

به چه امید نشینم لب جو

به چه امید بگویم از او

دل من از همه سو پر ، هوس است

خسته از درد و سزایش قفس است

من همان خسته دل دیروزم

از همان دم که ندیدم ره تو می سوزم

پای من از پی تو می لنگد

دست من سوی تو هی می لرزد

من غافل که به پشت هوسم پنهانم

در نهان از پی تبهای دلم حیرانم

م.ن.ع                         

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٦/٤/۱٦ - محمد نصیر عرب