غریبه آشنا

 

 

یکی از تو قصه می گفت که می آی وقت سحر

من نشستم دم در

                              که بشه وقت سحر

هر چه از شب می گذشت

                                      باز نشد از تو خبر

سحر ها گذشت و رفت

                                ولی باز نشد خبر

به سرم زد که بگم

                           یا تو نیستی یا سحر

وقت روییدن گل

                      تو میگی وقت سحر           

                                                         ...

حالا من نشسته ام دم باغچه حضور

آب می دم به این زمین

                                به امید گل نور

از دل خاک وجود

                          دل من گرم تو شد

به امید نگهت دل من مست تو شد 

                                                                       م .ن.ع                                                     

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٥/۱٢/٢۳ - محمد نصیر عرب


 

من تو را می خواهم که صدایم کردی

که به آن میکده دور ،  آشنایم کردی

من صدای دریا ، نشنیدم هرگز

تو به من فهماندی ، بی صدایم کردی

من خزان سردی ، در دلم می دیدم

با بهاری تازه ، تو رهایم کردی

من نگاهم بسته ، دست و پایم خسته

تو نگاهم کردی ، تا فنایم کردی

                             م.ن.ع

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٥/۱٢/۸ - محمد نصیر عرب


 

بشنو یک بهانه از دل سیاه و خسته ام

کنار کوچه های شب کنار زخم بسته ام

تو از صدای سرد من ندیده ای صدای تن

ببین که خسته گشته ام ز این بهانه های تن

عبور کن عبور کن ز من که دل شکسته ام

ترانه کن بهار خود که دل به تن نبسته ام

ببین برای ماندنم صدا صدای گریه ها

به سوی کهکشان نور عبور لحظه های ما

                                                                     م.ن.ع

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٥/۱٢/۱ - محمد نصیر عرب